Twaróg

Wyniki badań archeologicznych dowodzą, że tradycja wytwarzania serów twarogowych na niektórych terenach Polski miała swoje początki już ponad 7 tys. lat temu. W wieku XIX i do początku XX, w gospodarstwach wiejskich, oprócz uprawy roślin zajmowano się także przetwórstwem produktów spożywczych. Gospodynie przerabiały ziarno zbóż, mleko, mięso, owoce i warzywa. Głównym składnikiem pożywienia był własnoręcznie wyrabiany nabiał. Ser biały wytwarzano z podgrzanego mleka zsiadłego. Po owarzeniu twaróg wkładano do płóciennego woreczka w kształcie serca lub trójkąta i umieszczano w specjalnej prasie do odciskania serwatki. Wysuszony w ten sposób ser spożywano w postaci krojonych piastrów, najczęściej z chlebem oraz miodem, cukrem i powidłami lub na słono, z kluskami i w pierogach oraz jako nadzienie do naleśników. Twaróg tradycyjnie wytwarza się wyłącznie z mleka krowiego z dodatkiem czystych kultur bakterii mlekowych. Obiegowemu terminowi ser twarogowy odpowiada powszechnie używana nazwa ser biały, w odróżnieniu od sera żółtego oznaczającego dojrzewające sery podpuszczkowe. Receptura wytwarzania twarogu nie zmieniła się do czasów obecnych. Odciskanie serów odbywa się, jak dawniej, w prasach. Podobnie, ręczny sposób wyrobu z użyciem płóciennych chust serowarskich, pozostawiający odcisk ich faktury na powierzchni twarogu oraz ręczne krojenie i pakowanie jest potwierdzeniem tradycyjnych metod wyrobu. okazje i promocje
Share